Rivierenland 3's blog

    De laatste competitie wedstrijd tegen Moira DomToren 3 was een speciale wedstrijd.

    Bij verlies zou degradatie mogelijk zijn, maar het werd uiteindelijk een hele verrassing……..

    Dinsdagavond is niet de vaste speelavond van Moira en je moet altijd maar afwachten met wie ze komen. Typerend voor de wedstrijden tegen deze vereniging is dat de uitspelende partij meestal verliest.

    Na het afwikkelen van de formaliteiten werden de klokken in gang gezet.

    Ik ging naar Bommel om de brug te zien.....het fraaie gedicht van Martinus Nijhoff.

    "De overzijden die elkaar leken te vermijden " zaten op maandag 7 januari tegenover elkaar.

    Het derde team met invallers, een aangepaste opstelling, maar super gemotiveerd. We hebben uiteindelijk de brug geslecht en langs donkere weggetjes en de smalle dijk kwamen we  in het clubhuis aan.

    De runners up, Rob W en Joost namen plaats aan de eerste borden, zo werd de brug met de overkant geslagen....

    Met Rene en Gerard in de gelederen speelde het 3e tegen Trio 1.

    Een tegenstander die we verleden jaar nog met 51/2 -2 1/2 naar huis stuurden.

    Dit jaar ging het anders, op de topborden ging het mis en deze lijn trok zich door. 

    Jos en Albert wisten het volle punt te scoren en Gerard en Rob Wenink wikkelden af naar een halfje.

    Echter de drie verlies partijen waren niet meer te compenseren en zo werd het 3-5. 

    Na een prachtig seizoen moest Rivierenland 3 weer zijn juiste balans in de opstelling vinden.

    Het vertrek van Paul en Arif en het overlijden van Willem heeft een zware wissel getrokken op ons team. Gelukkig zijn er ook weer een paar nieuwe gezichten en deze avond maakten Rob  Wenink en Joost van Egmond hun debuut. Rene Meuwissen en Gerard Junge staan gelukkig in de startblokken voor de volgende wedstrijd en met de inbreng van Freek heeft ons team zeker de beste captains die je kunt wensen.

    De confrontatie in Zeist was er een van uitersten. Rivierenland alles gewonnen en Zeist een paar lelijke zeperds opgelopen.

    Als teamleider weet je dat dit doorwerkt tussen de oren van de spelers. Bij de een sluipt gemakzucht onder de huid en bij Zeist wordt het nu of nooit.

    Illustratief was het verloop van de partij van Paul, een verkeerde afwikkeling kostte een pion en een kwaliteit en nadien ontstond, een altijd vervelende discussie, over het aanraken van een stuk wat niet de voorkeur had om gezet te worden... We noteerden hier onze eerste nul.

    Bij onze vierde wedstrijd, de eerste in het nieuwe jaar, troffen we Trio 1 aan de andere kant van het bord. Ik ken aardig wat verenigingen in de SGS, maar deze sympathieke Utrechters trof ik voor het eerst.

    Altijd wel even spannend, maar we hebben scorend vermogen genoeg achter de borden en ik had er wel vertrouwen in. Na de indeling zag ik  dat enkele borden, met name Jos en Arian een zware kluif hadden.

    Onze laatste wedstrijd in 2017 was tegen Lekstroom 4. Blakend van het zelfvertrouwen staken we van wal. Als Rivierenland en Lekstroom tegen elkaar spelen kun je verwachten dat het een natte kliederboel wordt. Spetterende partijen en onverwachte stromingen; voor elk wat wils... Als je dan ook de pech hebt dat het hoogwater is, weten we als Rivierenlanders dat je de dijk in de gaten moet houden.

    Van mijn collega Freek begreep ik al dat er in het "Huis aan de werf" iets loos is. Op deze locatie zijn de Rode Loper en Utrecht Oud Zuylen gehuisvest en samen is dit meer dan tweehonderd jaar clubgeschiedenis. Dit is een enorm krachtenveld zult u wel begrijpen.

    Ons tweede team mazzelde verleden week naar de winst en gerenommeerde spelers faalden...aangesloten op elektronische borden en doorgelust naar het onbegrensde internet; dit vraagt om moeilijkheden!