Met de schrik vrijgekomen…

Dinsdag 30 januari had ons tweede team een thuiswedstrijd tegen Zeist 3. Op papier een makkelijke opdracht. Zeist had tot nu toe alles verloren, nauwelijks bordpunten en op vrijwel elk bord zouden we een overweldigend ratingvoordeel hebben. De werkelijkheid bleek anders.

 

Op bord 4 had Henk den Braber met wit reeds snel een prachtige stelling opgebouwd. Het leek dat hij het punt snel op het droge zou brengen. Helaas… Eén moment van schaakblindheid gaf zijn tegenstander de gelegenheid het beruchte aftrekschaak met een loper op h2 te geven. Henk kon zijn dame inleveren en daarmee de partij. Gelukkig werd de stand snel recht getrokken op bord 5 door Mono Garcia die vol wraakgevoelens achter het bord zat. Het seizoen had tot nu toe nog niet gebracht wat hij er van had gehoopt. Zijn concentratie liet hem te vaak in de steek. Niet echter deze keer. Binnen de kortste keren had hij een hele goede stelling opgebouwd en op zijn gebruikelijke snelle wijze maakte hij de partij af. Ondergetekende was de volgende die een winstpunt mocht bijschrijven. In een redelijk gelijke stelling deed mijn tegenstander een wat mindere zet, en dat leidde een niet te stoppen koningsaanval in. Na verlies van meerdere stukken hield mijn tegenstander het voor gezien. Ook Hans de Rooij wist – met zwart op bord 7 – een sterke koningsaanval te ontwikkelen. De zwarte stukken zwermden de witte koningsstelling binnen en zijn tegenstander wist deze orkaan niet te doorstaan. Aansluitend bereikte Peter Brandsma op bord 8 na een wat moeizame partij een volledig gelijkstaand lopereindspel, met remise als gevolg.

 

De stand was dus ondertussen omgebogen van 0-1 naar 3,5-1,5. Een gang langs de resterende borden stelde echter niet geheel gerust. Op bord 1 stond Wim Kruimer wat onder druk in een dameloos middenspel, op bord 3 leek Tim Kortekaas iets beter te staan in een eindspel met paarden en een loper, en op bord 6 stond Ben Driessen er in een stelling met zware stukken niet best voor. Zijn tegenstander had een pion op de damevleugel meer en die leek doorslaggevend te gaan worden. Het kon, maar zou niet makkelijk worden. Het werd echter nog erger toen Tim een stuk wegblunderde en op moest geven. De laatste twee partijen moesten dus minstens een punt opleveren voor een overwinning. Gelukkig was daar Wim. Toen ik na enige tijd weer bij zijn bord ging kijken had hij plotseling weten af te wikkelen naar een eindspel waarin hij een kwaliteit en een pion meer had. Dan weet je het wel bij Wim; het punt werd moeiteloos binnen gehaald. Het werd uiteindelijk nog een ‘ruime’ 5-3 overwinning, omdat Ben in een wanhoopsoffensief al zijn koningsvleugelpionnen naar voren gooide en een eeuwig schaak wist te creëeren. Eind goed, al goed, dus. Maar hoelang weten we het geluk nog te tarten??

 

 Individuele uitslagen

 

 

                        Rivierenland 2             Zeist 3            
                                       5          -           3

 

1.                     W.H.J. Kruimer (Wim)            W. Oskam (Wendela) 1          -           0

2.                     A.C. Liefbroer A.J. Houtgast   1          -           0

3.                     T. - Kortekaas (Tim)    G. van den Dool (Gerrit)        0          -           1

4.                     H.J.A. den Braber (Henk)       G. Willemsen (Gerard)           0          -           1

5.                     J.A. Garcia (Jorge)      W. Schuurman (Warrie)         1          -           0

6.                     B.H.G.M. Driessen (Ben)        M. Kool            0,5       -           0,5

7.                     J.A. de Rooij (Hans)    F.J.E. van Vollenhoven (Eric)  1          -           0

8.                     P. Brandsma (Peter)   R. Snoek (Ron)            0,5       -           0,5

 

Blog comments