Willem de Boer

Lieve Moos, kinderen en kleinkinderen

Ik wil met jullie delen hoe Willem bij Rivierenland als schaker was.

Hoe hij ons op liet draven voor zijn benefiet toernooien en andere activiteiten.

Hoe hij musiceerde en naar muziek luisterde met zijn medespelers.

Hoe hij er was als iemand  een steuntje nodig had.

Hoe hij zijn mening had over muziek, literatuur, politiek en het leven.

Hoe hij zich inzette voor de medemens.

Hoe hij zich in ons verenigingsleven bewoog en vooral hoe hij schaakte.

Willem kwam in de jaren 90 op de schaakvereniging in Culemborg De vierkante Toren.

Spelen in teams, invallen in andere teams, je kon altijd een beroep op hem doen. De clubavond was een uitje en buiten het schaken was er ook gezelligheid in de nazit aan de bar, waar altijd druk nagekaart werd, over van alles en nog wat.

Willem speelde in het 3e team waar hij een vaste waarde was. Met ups en downs, maar dit jaar ging het een stuk beter, kampioen in je groep en in de externe competitie een groot + resultaat. Je laatste partij tegen een Internationaal schaakmeester, zelf een kampioen die ooit tegen wereldkampioenen speelde. Je liet je niet verslaan en hield het op een remise, wellicht je beste prestaties ooit.

Dit kenmerkte Willem, want werd hij ongeduldig, dan ging het vlug mis.  Was hij er klaar voor dan viel het niet mee hem in te verslaan.

Ik neem u mee naar een regenachtige avond in maart 2012.

Naar “het Huis Utrecht” aan de Boorstraat in Utrecht. De rode loper 2 een tegenstander op kampioenskoers die eigenlijk een maatje te groot was. Het zou een zware dobber worden. Na rijp beraad hadden we besloten dat Willem op het 1e bord een zware jongen kreeg. Snel openen en vlot remise aanbieden met die van Geet van je was het devies. Het werd een dramatische avond voor ons, maar Willem pakte het podium. Zijn tegenstander kraakte achter het bord, maar liet zich niet verslaan. Ik stond met enkele medespelers te kijken naar het verloop van deze wedstrijd welke op de TV schermen te volgen was. Zou onze angst waar worden dat hij het niet afmaakte…? Het zetten verloop werd bijna onnavolgbaar, we begrepen er niets meer van, maar Willem kwam op stoom. Wij hadden het niet meer van de spanning en leefden mee met de strijd die je voerde. Toen je tegenstander zijn hand over het bord stak om te capituleren nam je de roem die je toekwam en breed lachend kwam je op ons af, om de felicitaties in ontvangst te nemen. Die avond redde jij de eer, door hun sterkste speler te verslaan. Je was onze held.

En dan……

zie ik je nog op 29 juni mijn tuin binnenwandelen, een strohoed op en je colbertje op je arm en je lachende gezicht. We hadden onze jaarlijkse bbq, gezellig eens wat anders dan schaken. Bijkletsen over de dingen van het leven en gewoon wat tijd voor elkaar. Je zat de hele avond rechts van me en je genoot van het eten, de drankjes en het gezelschap. In de geanimeerde discussies die we hadden over onze schaakpartijen, het leven, de reizen die we gemaakt hadden  en de politiek, stond je je mannetje.  Je liet de nachttrein naar Lissabon nog even passeren, een boek wat je eigenlijk niet wilde lezen, maar je was de tip van Maarten niet vergeten. We hadden veel plezier en regelmatig klonk er luid gelach.  

Aan het einde van de avond stapte je bij Rob in je auto en je reed weg uit ons leven………..

Nou, mijn dappere schaakmaat…….

Je vlag is gevallen en je partij afgelopen. Gelukkig heb je hem genoteerd, zodat we nog kunnen analyseren om er van te leren.

Rust in vrede,

 

Al je schaakvrienden van Rivierenland.

 

nieuwsbriefsoort