Burense grootmeesters naar de top

Gisterenavond stond het cruciale treffen met de Rode Loper 1 op het programma. Beide clubs stonden bovenaan met 12 matchpunten en slechts 1 bordpunt verschil. Het beloofde een spannende avond te worden en dat werd het ook.

Door de jeugdtraining was ik wat later op de club en ik had mijn jas nog niet uit of het stond al 1-1. Jasper stond al snel een stuk voor en had ook nog prettige zetten als Pb6 en Df2. De situatie was al snel hopeloos voor zijn tegenstander, die dan ook opgaf.

Van de partij van Tim moet ik helaas zeggen dat ik er geen zet van gezien heb.

Philippe stond op bord 1 tegen Henk Dissel niet zo best. Hij leed materiaalverlies en zijn stelling harmonieerde niet. Verlies was niet te ontkomen (1-2). Rudy pleegde een correct kwaliteitsoffer op f6 maar vertraagde daarna door niet meteen e5 door te zetten. Zwart kon een paard op g6 posteren en plots was het vuur voor Rudy uit. Hij belandde in een slecht staand toren-dame pionneneindspel wat dan ook verloren ging (1-3).

De overige borden leken niet zo duidelijk te staan. Een nederlaag hing in de lucht.

Evert was weer ouderwets op dreef. Hij schroefde de witte stukken weer stevig in het bord en zijn tegenstander begon in te zakken. Evert kreeg langzamerhand een aanvalstelling na het foute g5 van zijn tegenstander. Na het verdedigende en aanvallend zeer sterke Le5 ging zijn opponent mat (2-3). Aat Liefbroer toonde weer aan vast in het eerste team thuis te horen. Na binnenvallen op de zevende rij dreigde een mat dat moeilijk te voorkomen was. Zijn loper op d2 bleek echter sterk en zwak tegelijk na zwarts Tb2:. Even leek Aat in de problemen te komen maar via Dg3 wist hij toch een dikverdiende en belangrijke remise door eeuwig schaak te halen. (2,5-3,5)

Nu begon echter de avond van de Burense grootmeesters. Wim Kruimer stond wat minder totdat zijn tegenstander besloot een giftige pion te pakken. Ik zag een licht knikje in zijn nek en aan alle lege koffiekopjes kon ik zien dat het moment suprème was aangebroken. In de post-mortem zei hij dat hij dit schaakje al 10 zetten aan zag komen. Wim antwoorde met het fijne Tc1 schaak en opeens was de stelling uit. De witte koning moest naar e2 of g2 en daarna had Wim een aftrekschaakje op de dame op f4. (3,5-3,5)

Gert tenslotte was ook op grootmeesterlijk niveau bezig. Wit leek in het begin wat beter te staan door twee verbonden centrumpionnen maar Gert kwam toch goed door die fase heen en had opeens een dameeindspel met twee pionnen meer. Maar er dreigde eeuwig schaak. Hoe Gert hieruit liep was leerzaam. Een barre voettocht van de zwarte koning ging via h6 en b3 tenslotte naar f1 en mat was niet te voorkomen. (4,5-3,5).

Het dak ging eraf bij Rivierenland en het bleef nog lang onrustig in de Prinsenhof.

Wat vond ik het jammer dat ik niet mee kon spelen.

Rob Disselhoff