Rivierenland 3: de eerste klap is een daalder waard

De eerste wedstrijd van het seizoen viel gelijk met een wedstrijd van het 1e team. Dit geeft altijd een prettige sfeer in de zaal en vol goede moed waren we klaar voor Woerden 1.

Afgelopen seizoen was dit team te sterk voor ons en mijn oude aantekeningen van deze wedstrijd gaven me wel wat hoop op een paar bordpunten.

Met Paul als kopman startten de partijen en de laatkomers van Woerden schoven aan. In een prima schaakambiance tikten de klokken en ik genoot in stilte.

Het verbaasde me dat alle borden vrij evenwichtig ontwikkelden en als je de ratings aan beide zijden kent, dan vraag je jezelf wel af hoe dat kan. Het antwoord? Geloof in eigen kunnen en de wil om te winnen waren aanwezig.

Paul ontwikkelde snel door naar een remise-stelling en na enige twijfel werd een tweede aanbod geaccepteerd.

Arian speelde een Franse partij en niet bepaald met de Franse slag, ook dit werd remise.

Ik begon me wat zorgen te maken over het tijdgebruik van enkele spelers, maar nergens stond een bord in brand of hadden we materiële achterstand. Als teamcaptain begin je dan te geloven in nieuwe kansen. Een uitgebreide inventarisatie leerde me het volgende: dat Jos in zwaar weer zat, niet verwonderlijk tegen de sterkste Woerdenaar, en dat hij het ook niet meer zou redden. Hans was een aandachtspunt met zijn tijdgebruik en verder stond het goed.

Om naar een 4-4 uitslag te werken, waar ik best tevreden mee zou zijn, was een overwinning nodig en ik dichtte Arif en ondergetekende de beste kansen toe. Een mooie afruil, waarbij ik uitsluitend op een pion voorsprong had gerekend werd verkeerd beoordeeld door mijn tegenstander. Het leverde een stuk op en dit was de opmaat naar het volle punt.

In rap tempo werden alle partijen op remise afgekaart en dat was met name voor Willem een puike prestatie. Zo zie je maar dat je met goede openingstheorie een stevig middenspel op het bord kan krijgen. Willem had ook als opdracht gekregen geen risico's te nemen en remise aan te bieden wanneer dit mogelijk was.

Met 3 1/2 voor beide partijen is de laatste partij beslissend en als je dan Arif achter het bord hebt is dat wel een luxe. Arif heeft zijn vormverlies weten te keren en je ziet het gebeuren: zonder enige vorm van twijfel geeft hij zijn zetten af. Met veel zelfvertrouwen en met vaste hand slaat de magiër van de Balkan toe. Een prachtige combinatie leverde niet alleen een stuk op, maar de partij, en de match werd binnen gehaald.

Al met al een mooie overwinning tegen een team dat op papier veel sterker is.

Albert