De juiste zet.......

Na het debacle in Zeist moest er tegen Paul Keres 6 iets gebeuren.  In de regel spelen we tegen de Keresianen de mooiste partijen, daarentegen delven we meestal het onderspit.

Ik heb me vaak afgevraagd hoe dit kan, maar sommige elementen zijn in de schaaksport blijkbaar niet te sturen. Echter een gemotiveerde schaker die op revanche uit is, activeert in zijn onderbewustzijn een paar bijzonder belangrijke eigenschappen. Technisch en tactisch wordt alles uit de kast gehaald en de mentale weerbaarheid geeft je zeker 50 ratingpunten extra. Het risico om een 2e zeperd na elkaar op te lopen, optimaliseert het adrenaline gehalte. Alles is gepermitteerd om te voorkomen dat men nogmaals gezichtsverlies lijdt. In de overlevingsmodus treft je tegenstander dan een Rivierenlander die alles wil geven om de smaad van een 2e nederlaag te vermijden.

Zo denk ik dat Willem, die tegen PK 6 altijd  geweldige resultaten geboekt heeft, wel door een diep dal gegaan moet zijn. Een werkelijk dramatische stelling, die door de omstanders niet meer te begrijpen was. En daar onderscheidde het genie zich. De mentale volharding gaf de doorslag en hij speelde zijn tegenstanders “beurs”. De Keresiaan liep te pletter tegen een verdedigende muur en zo sleepte Willem op karakter het eerste puntje binnen.

Jos wist zelfs zijn eigen muur te doorbreken en speelde met de punt naar voren. Een erg regelmatige winst was zijn deel. Hans voelde de druk om niet te verliezen en vanuit een moeilijke situatie kreeg hij langzamerhand weer grip op het spel. Het gescoorde halfje voelde als een punt.

Als Paul de stukken aanraakt gebeurt er iets, echter deze avond dirigeerde hij ze over het bord. De arme Keresiaan aan het eerste bord kreeg de volle laag. Tegen beterweten in, strijdend ten onder.

Arif, gefixeerd op zijn magische eindspel, vergat dat de partij ook een opening kent. Onvoldoende aandacht in deze fase of verrast door noviteiten, ik weet het niet. De dreiging van een batterij met dame in een open centrum was niet te keren.

T e6 was de definitieve dreun die Rob uitdeelde. Deze zet ontregelde de gehele zwarte verdediging. Nog wel even spannend, omdat de dame haar eigen koers volgde, maar een halfje was zijn deel.

Arian was er dicht bij, maar ook net niet. Waar hij zich in de regel onderscheid met mooi gedegen en gedurfd spel, miste hij net de juiste voortzetting.  Zijn tegenstander profiteerde hiervan en snoepte het puntje op.

Met “Mister Paul Keres”, Jeroen van Meerwijk, had ik nog een appeltje te schillen.

Ik wilde perse mijn laatste nederlaag tegen hem rechtzetten, maar hij werkte slecht mee. Na zijn goede opening ging het naarmate het spel vorderde mis. Een klein foutje in de afwikkeling bracht hem op de rand van de afgrond. Toen hij zich realiseerde dat het niet meer te houden was gaf hij op.

Een verdiende 5-3 overwinning en op naar de volgende tegenstander Moira Domtoren………….

Blog comments

Dat het geen makkie zou worden tegen Moira wisten we allemaal. Met een goede voorbereiding en een doordachte tactiek was er wellicht kans op een puntje. Het liep allemaal iets anders....

Moira met enkele invallers had een afwijkende opstelling, echter de rode draad waar ik rekening mee gehouden had bleek te kloppen. Hans Ruis kwam iets later en gelukkig zaten we compleet achter de borden. Moira is op een of andere manier onze angstgegener, ik weet niet waarom, maar het valt nooit mee tegen teams van deze vereniging.

De partijen gingen lang gelijk op. Zelf speelde ik tegen een van de kanonnen van Moira. Ik kreeg na verloop van tijd wel in de gaten dat er flink geknokt moest worden om de punten binnen te halen.

Mijn Pinchhitters deden het allemaal naar behoren en zelf had ik een gelukje. Mijn tegenstander schakelde door naar een variant met f4 om de Leeuw te ontwijken, maar ontbeerde de kennis van de stelling. Zwart stond meteen goed op het bord.

Bij Jos ging met mis. Zijn sterke tegenstander speelde goede en liet weinig ruimte. Jack speelde tegen Daniel die de week ervoor tegen Hans de Rooij mazzelde. Typerend voor deze speler is dat hij op zijn tijd erg sterke zetten afgeeft met alle gevolgen van dien, zo verging het Jack.

Willem speelde ondanks zijn Jetlag prima en leek lang de overhand te hebben. Ben liet zich knullig verrassen. Gelukkig wist Paul het eerste punt voor ons te veroveren in een strakke partij, waarin eigenlijk alleen de tegenstander aan zet is. Opmerkelijk weinig bedenktijd en sterk spel van Paul.

Willem gaf de burger moed en remiseerde. Zelf bleef ik hangen in een plus remise, want de winst kansen waren marginaal.

Met een 4- 2 stand waren er nog 2 borden aan de gang. Juist de borden, waar ik mijn geld opgezet had. Rob verloor een stuk maar had een overmacht aan pionnen. Hans had een prachtige stelling en stond veel beter. De captain hoopte in stilte op een puntje....

Nu vraagt het hedendaagse schaak wel om specifieke vaardigheden aan het einde van de partij. Je moet kunnen temporiseren. Snelschaak in het eindspel kent in de regel weinig ratio meer. Echte snelschakers spelen in de regel op een soort gevoel wat men getraind heeft.  Met deze vaardigheid en het juiste gevoel voor positie vergroot je de winstkansen.

Bij Rob ging het in het eindspel mis, hij verloor en kreeg te weinig. Hans die positioneel prachtig stond, verzuimde te winnen, erg jammer.......

De 5 1/2  -- 2 1/2 uitslag was een feit.

Als we terugkijken op het gehele seizoen hebben we het goed gedaan. Een 2e plaats in de 2e klasse is erg goed en daar ben ik tevreden mee. Allen bedankt voor jullie inzet en teamspirit.

Albert