Jorrit Strik, schaaktalent met een ziek lichaam (2003-2020)

Ingediend door beheer op di, 03/23/2021 - 19:25
Jorrit Strik 
 
Eerder hebben we in een In Memoriam op onze website stil gestaan bij het overlijden van ons Jeugdschaaklid Jorrit Strik. Diep geroerd hebben een flink aantal leden de Afscheidsplechtigheid van Jorrit gevolgd. Vanwege Corona gebeurde dit digitaal.
 
Graag plaatsen hieronder wij ter nagedachtenis het artikel dat Ron Strik speciaal over Jorrit's schaakcarrière heeft geschreven. Een mooie gedegen necrologie over hoe Jorrit als jeugdspeler steeds meer furore maakt in de schaakwereld, ondanks zijn handicaps en doorstroomt naar het seniorenschaak. Schaken was belangrijk voor Jorrit, maar zijn brede interesses en vermogens reikten verder. Mede dankzij zijn wilskracht verwierf hij regionale en zelfs landelijke bekendheid en was hij tevens een goede ambassadeur voor de schaaksport.
 
22 maart 2021
Arian van Weerden
Voorzitter Schaakvereniging Rivierenland
 

 

U kunt onderstaan document ook als PDF downloaden  door op deze link te klikken (constantere opmaak)

 

Dit verhaal is geschreven door Ron Strik, vader van Jorrit Strik.
Eerdere verhalen over Jorrit zijn verschenen in nieuwsbrief 61 van Schaakacademie Apeldoorn (presentatie van zijn boek the HAPPY life of HAPPY) en nieuwsbrief 67 (bezoek aan Tata Steel toernooi).
Jorrit is te zien in een video tijdens het Max Euwe Centrum pleinfestival in 2013: minuut 0.22 simultaan tegen GM Loek van Wely en minuut 2.02 bij boekenstalletje, https://www.youtube.com/watch?v=XGMPlJHu-0c

Jorrit Strik, schaaktalent met een ziek lichaam (2003-2020)

                                                                                         

In het onlangs verschenen boek Chess for educatorsvan Karel van Delft, wordt uitgelegd dat kinderen al jong met schaken kunnen beginnen, als ze interesse tonen in het spel.
Ze kunnen een schaakbord zien, anderen zien schaken, of ze zien een boek met interessante plaatjes. Het blijkt dat het brein bij kinderen rondom het zesde levensjaar zover is ontwikkeld dat het schaakspel ook daadwerkelijk begrepen kan worden.
Zo ongeveer was het ook bij Jorrit Strik.

Jorrit ging met zijn ouders en grote zus op vakantie in het Colombinehuis, een vakantieverblijf voor zieke en gehandicapte kinderen. En daar stond een mooi schaakspel. Jorrit was geïnteresseerd en zijn vader leerde hem de basisregels.
Jorrit had een maag-darmziekte waardoor hij niet kon eten of drinken. Hij leefde op parenterale voeding, oftewel voeding die rechtstreeks in het bloed werd opgenomen.
En hoewel er op zijn zesde ook klassiek autisme werd gediagnosticeerd, was Jorrit niet verstandelijk beperkt. Integendeel.
In de zomer van 2010, Jorrit was net zeven jaar, brak hij zijn arm, maar werd hij ook lid van de Schaak Vereniging Rivierenland.

                                                                         


Iedere dag oefenen met zijn vader, iedere week naar de club. Hij werd daardoor in 2012 al beloond met een ereplaats in de interne competitie.
De jeugdleider maakte Jorrit attent op de Grand Prix- toernooien van de SGS. En zo toog Jorrit op 24 november 2012 naar zijn eerste toernooi bij En Passant.
Er moest van tevoren eerst gecommuniceerd worden met de organisatie, want Jorrit verplaatst zich met een rolstoel, heeft autisme, en er was wat uitleg over zijn ziekte en continu aangekoppeld zijn aan een infuus.
Het werd een succes! Niet sportief gezien, want hij won slechts 1 partij, maar hij kreeg van de organisatie al voor aanvang van het toernooi een aanmoedigingstrofee. En Jorrit vindt het super om de hele tijd bezig te zijn met schaken.

 

 

Om hem extra schaakbagage mee te geven komt er ook wekelijks een leraar aan huis, PieterJan Mellegers, die een schaakschool heeft en hem extra helpt. Inmiddels speelt hij ook mee in de externe competitie.
Zijn ziekte speelt hem echter vaak parten. Zo dient de schaakmeester ook naar het AMC te komen als Jorrit weer eens opgenomen is.
En wedstrijden of toernooien moeten afgezegd of afgebroken worden als het door hoofdpijn of andere lichamelijk problemen echt niet gaat.
Maar op 20 april 2013 is het feest in Hoogland. Een dag eerder was hij daar om een competitiewedstrijd te spelen, maar haakte af door een enorme hoofdpijnaanval.
De eerste partij van de GP verliest hij, maar daarna wint hij zes partijen achter elkaar en wordt eerste in zijn groep. En dan wordt hij ook nog eens clubkampioen in 2013.

Er zouden nog vele ereplaatsen volgen.

                                                                                        


Jorrit houdt van uitdagingen. Bij het Max Euwe Pleinfestival neemt hij het op tegen Loek van Wely en bij het open NK in Dieren speelt hij een simultaan tegen Erwin LAmi.
In 2014 speelt hij mee voor het PJK, maar hoofdpijn en ander lichamelijk ongemak zorgt er voor dat er geen enkele partij gewonnen kan worden op de eerste dag.
Hij revancheert zich op de tweede dag met twee overwinningen uit drie. En twee weken later volgt een nieuwe overwinning in Baarn. Met het D-team wordt hij tweede in de competitie.

 

Waar hij qua schaken successen kent, gaat het met zijn gezondheid steeds slechter. De buikpijnen zijn steeds erger en hij wordt steeds gevoeliger voor onrust en prikkels.
Hij moet stoppen met school en wordt burn-out verklaard. Uiteindelijk wordt ook besloten om zijn dikke darm te verwijderen, om de buikpijn onder controle te krijgen. Het zorgt voor een grote aanslag op zijn toch al niet fitte lijf.
Heel langzaam herstelt hij. Grand Prix-toernooien zijn leuk, maar ook erg vermoeiend. Een jaar later, in oktober 2016, keert het tij. Hij wint in Elst het IJSCO- toernooi en krijgt weer wat zelfvertrouwen.
Grootmeester worden is misschien een te grote missie. Zijn doel is nu om nog een keer clubkampioen te worden. En dat lukt!
Deze kampioenstrofee van 2017 zal de omslag sieren van het boek dat hij in 2017 maakt. Een fotoboek waarin de hoofdrol is weggelegd voor zijn knuffel, die het leven van Jorrit laat zien.
Wat hij graag doet, wat hij (met name medisch) moet ondergaan, en wat hij niet (meer) kan.  Het boek trekt zelfs landelijke aandacht in de pers.

                                                           

 

De Grand Prix-toernooien worden nauwelijks meer bezocht. Ze zijn lang dus erg vermoeiend. De bedenktijd is te kort en als het initiatief van de Super GP wordt geïntroduceerd, zijn deze niet voor hem toegankelijk omdat zijn rating te laag blijft.
Gelukkig organiseert SV Magnus Leidse Rijn naast de GP ook een vierkamp voor oudere kinderen. En zijn nieuwe docent Karel van Delft begint met zijn zoon Merijn de MSA-middagen (Match, Simultaan, Analyse).
Maar het belangrijkste is dat Jorrit kan doorstromen naar de volwassenen van SV Rivierenland. Nu kan hij echt langere partijen spelen, tegen sterke tegenstanders.